MCP uitgelegd: hoe AI met je andere programma's praat

MCP staat voor Model Context Protocol. Het is een open standaard, een vaste afspraak over hoe een AI-programma met andere programma’s en diensten praat. Een dienst die MCP ondersteunt, biedt een koppeling aan, een MCP-server, en die geeft de AI een paar extra gereedschappen, zoals “zoek een afspraak in de agenda” of “maak een notitie”. Daardoor kan Claude iets doen in je agenda, je notities of een database, in plaats van alleen te praten over wat jij erin plakt. Dat is handig, maar een koppeling werkt met jouw rechten. Wat jij in die dienst kunt, kan Claude via de koppeling ook. Daarom loont het om te weten wat je aanzet.

Wat MCP is

Anthropic, het bedrijf achter Claude, bracht MCP in november 2024 uit als open standaard. Het idee was eenvoudig: in plaats van voor elke combinatie van AI-programma en dienst een eigen koppeling te bouwen, spreken ze één taal. In december 2025 bracht Anthropic MCP onder bij de Agentic AI Foundation, een fonds binnen de Linux Foundation. Volgens Anthropic werkten eind 2025 ook onder meer ChatGPT, Gemini, Microsoft Copilot en Visual Studio Code ermee. Een koppeling die volgens MCP is gebouwd, werkt dus niet alleen met Claude.

Er zijn twee kanten. De MCP-server is de koppeling zelf: een kleine toegangspoort die vertelt welke gereedschappen er zijn en die de opdrachten uitvoert. De client is het AI-programma dat die gereedschappen gebruikt, zoals de Claude-app of Claude Code. Een server kan bij de aanbieder van een dienst draaien, dan verbind je met een webadres en log je meestal één keer in. Of hij draait als klein programma op je eigen computer of server, en heeft daar dezelfde rechten als jij.

Een koppeling maakt Claude niet slimmer. Hij geeft Claude handen. Het model beslist zelf wanneer het een gereedschap gebruikt, en dat maakt een koppeling krachtig en tegelijk iets om zorgvuldig mee om te gaan. Wat het verschil is tussen een gesprek en een AI die zelf stappen zet, staat in Wat is een AI-agent, en wat kun je er als ondernemer mee?

Hoe je een koppeling toevoegt

In de Claude-app en op claude.ai heten koppelingen connectors. Je zet ze aan op claude.ai, en Anthropic houdt een overzicht bij van connectors die het heeft beoordeeld. Bij de zakelijke abonnementen Team en Enterprise mogen alleen beheerders koppelingen toevoegen. Ben je in Claude Code ingelogd met hetzelfde account, dan zijn de koppelingen die je op claude.ai hebt aangezet daar ook beschikbaar.

In Claude Code, het programma dat in de terminal werkt, voeg je een koppeling toe met één commando. De handleiding van Anthropic geeft als voorbeeld een koppeling met Notion:

claude mcp add --transport http notion https://mcp.notion.com/mcp

De naam na http kies je zelf, het adres staat in de uitleg van de dienst. Met claude mcp list zie je welke koppelingen er zijn en of ze werken, en in een sessie log je met /mcp in bij een dienst die daarom vraagt. Een koppeling die je zo toevoegt, geldt standaard alleen voor jou en alleen in de map waar je hem toevoegde. Wil je hem in al je projecten, dan zet je --scope user achter het commando. Zet je hem in het bestand .mcp.json in een project, dan deel je hem met iedereen die dat project gebruikt.

Een voorbeeld: de agenda van een keramist

Pieter is keramist. Het is een verzonnen voorbeeld. Zijn workshops staan in zijn online agenda, en elke maand schrijft hij een nieuwsbrief met de workshops van de komende weken. Hij koppelt zijn agenda aan Claude, zodat Claude de data en tijden zelf kan opzoeken in plaats van dat Pieter ze overtypt.

Hij denkt eerst na over wat de koppeling mag. Zijn agenda kan via de koppeling ook afspraken maken en verwijderen, maar dat hoeft voor een nieuwsbrief niet. In Claude Code legt hij daarom per gereedschap vast wat mag: het lezen staat hij toe, en maken en verwijderen verbiedt hij. Dat kan omdat elk gereedschap van een koppeling in Claude Code een eigen naam heeft, die begint met mcp__ en de naam van de koppeling. In de instellingen sta je zo’n naam toe of weiger je hem. De nieuwsbrief zelf verstuurt hij vanuit zijn nieuwsbriefdienst, nadat hij het concept heeft nagelezen. Zijn klantenlijst koppelt hij niet aan Claude, want die is voor deze taak niet nodig.

Zo ziet een verstandige koppeling eruit: één dienst, het kleinste aantal rechten dat werkt, en een mens die doet wat naar buiten gaat. Wil Pieter de nieuwsbrief later elke maand vanzelf laten voorbereiden, dan gelden voor die taak nog strengere regels, omdat er dan niemand meekijkt.

Waar je op let

Wat de koppeling kan. Alleen lezen is veel minder spannend dan schrijven, versturen of verwijderen. Kies waar het kan een koppeling of een account met alleen leesrechten, en zet in Claude Code de gereedschappen die iets veranderen op vragen of op nooit.

Van wie hij komt. Gebruik koppelingen van de dienst zelf, of van een maker die je vertrouwt. Anthropic beoordeelt de koppelingen in zijn eigen overzicht aan de hand van vaste criteria, maar schrijft er zelf bij dat het MCP-servers niet op veiligheid doorlicht of beheert. Een koppeling die als programma op je computer draait, kan wat jij kunt op die computer.

Wat hij binnenhaalt. Een koppeling die mails, webpagina’s of documenten van anderen ophaalt, brengt hun tekst in je gesprek. Daarin kan een verborgen opdracht staan die Claude op een dwaalspoor probeert te brengen. Dat heet prompt injection, en de handleiding van Claude Code waarschuwt er bij koppelingen uitdrukkelijk voor. Een koppeling die zulke tekst leest én iets mag versturen, is de combinatie die je wilt vermijden. Hoe je dat aanpakt, staat in Automatiseren met AI zonder dat het misgaat.

Welke gegevens erdoor gaan. Wat Claude via een koppeling leest, komt in het gesprek terecht en gaat dus naar Anthropic. Koppel geen klantgegevens als de taak ze niet nodig heeft, en denk aan de afspraken die je voor persoonsgegevens hebt gemaakt. Bij de persoonlijke abonnementen schrijft Anthropic dat het de ruwe inhoud uit koppelingen niet gebruikt om Claude te verbeteren, ook niet als je dat voor je gesprekken hebt aangezet. Wat je zelf uit zo’n koppeling in het gesprek overneemt, kan wel meetellen.

Waar de sleutel staat. Werkt een koppeling met een sleutel in plaats van een login, plak die sleutel dan nooit in het gesprek en zet hem niet in een bestand dat online of in git terechtkomt. Hoe je dat voorkomt, lees je in Wachtwoorden en API-sleutels in je code.

Haal ook koppelingen weg die je niet meer gebruikt. Elke koppeling die aanstaat, is een deur die openstaat.

Begin met één koppeling van een dienst die je vertrouwt, met alleen leesrechten, en kijk in een paar gesprekken hoe Claude hem gebruikt. Wil je weten hoe MCP werkt, lees dan de uitleg op modelcontextprotocol.io, het bericht van Anthropic over de overdracht aan de Agentic AI Foundation en de handleiding over koppelingen in Claude Code, alle drie in het Engels.